Een bag-in-box, ofwel BiB, is een verpakking voor het bewaren en vervoeren van vloeistoffen. Het bestaat uit een stevige binnenzak (of plastic zak), meestal gemaakt van meerdere lagen gemetalliseerde folie of andere kunststoffen, die in een doos van golfkarton is geplaatst.
Kenmerken
De zak wordt als lege, voorgevulde zak aan het bedrijf geleverd, dat hem vervolgens vult. Het bedrijf dat de zak vult, verwijdert doorgaans de kraan, vult de zak (met wijn, sap of een andere vloeistof), plaatst de kraan terug en zet de zak vervolgens in de doos.
De zakken zijn verkrijgbaar als losse zakken voor halfautomatische machines of als rolzakken, waarbij de zakken geperforeerd zijn. Deze worden gebruikt in geautomatiseerde vulsystemen waar de zak online wordt gescheiden, vóór of na het automatisch vullen. Afhankelijk van de toepassing zijn er diverse opties die in plaats van de tap op de zak kunnen worden aangebracht. De zakken kunnen worden gevuld met gekoelde producten bij temperaturen tot 85 °C (185 °F).
BiB-verpakkingen kunnen worden gemaakt met behulp van de form seal fill (FSF)-technologie. Hierbij worden de zakken online geproduceerd vanuit folierollen, waarna de FlexTap wordt ingebracht en de zak wordt gevuld met een geïntegreerde roterende vulkop. BiB wordt momenteel gebruikt voor het verpakken van wijn, siroop voor frisdrankautomaten, melk, vloeibare chemicaliën en water.
u gebruikt
BiB-systemen hebben veel gangbare commerciële toepassingen. Een van de meest voorkomende is het toevoeren van siroop aan frisdrankautomaten en het doseren van bulkverpakkingen met bijvoorbeeld ketchup of mosterd in de horeca, met name in fastfoodrestaurants. BiB-technologie wordt nog steeds gebruikt voor de oorspronkelijke toepassing: het doseren van zwavelzuur voor het vullen van loodaccu's in garages en autodealers. Zoals hieronder verder wordt uitgelegd, worden BiB-systemen ook ingezet voor consumententoepassingen, zoals bijvoorbeeld voor verpakte wijn.
Bij commerciële toepassingen voor siroop opent de klant één uiteinde van de doos (soms via een voorgesneden opening) en sluit een compatibele connector aan op een aansluiting op de zak om de inhoud eruit te pompen. De aansluiting zelf bevat een terugslagklep die alleen opent onder druk van de aangesloten connector en die voorkomt dat de siroop in de zak besmet raakt. Bij consumententoepassingen, zoals wijn in dozen, is er al een kraantje op de zak aanwezig, dus hoeft de consument alleen maar het kraantje aan de buitenkant van de doos te vinden.
Producenten geven de voorkeur aan transparante bag-in-box -verpakkingen omdat ze goedkoop zijn. BiB biedt ook milieuvoordelen doordat er inhoud van 1.5 tot 1000 liter in past, waardoor er minder verpakking of etikettering nodig is. Het materiaal waarvan het gemaakt is, is lichter dan andere plastic alternatieven, wat resulteert in een betere CO2-voetafdruk.
Wijnvat
Het 'wijnvat' werd uitgevonden door Thomas Angove (1918-2010) van Angove's, een wijnmaker uit Renmark, Zuid-Australië, en gepatenteerd door het bedrijf op 20 april 1965. Polyethyleen zakken van 1 gallon (4.5 liter) werden in kartonnen dozen geplaatst voor verkoop aan consumenten. Een origineel ontwerp vereiste dat de consument een hoek van de zak in de doos afsneed, de gewenste hoeveelheid wijn eruit goot en de doos vervolgens weer afsloot met een speciale sluiting.
In 1967 patenteerden Charles Malpas en Penfolds Wines een luchtdichte plastic kraan die in een aluminiumfolie was gelast, waardoor de opslag voor consumenten veel gemakkelijker werd. Alle moderne wijnvaten zijn tegenwoordig voorzien van een plastic kraan, die zichtbaar wordt door een geperforeerd paneel in de kist te verwijderen.
Het belangrijkste voordeel van BiB-verpakkingen is dat ze oxidatie van de wijn tijdens het tappen voorkomen. In plaats van te werken als een conventionele tap, gebruikt de zak zwaartekracht om de vloeistof eruit te persen, terwijl een conventionele vattap werkt door de inhoud te verdringen met binnenkomende lucht. Na het openen van een fles oxideert de wijn door de lucht in de fles die de ingeschonken wijn heeft verdrongen; wijn in een zak komt niet in contact met lucht en is dus niet onderhevig aan oxidatie totdat deze wordt getapt. Vatwijn is niet gevoelig voor kurkgeur of bederf door langzame consumptie na opening.
Hoewel het een veelbelovende technologie is, zijn er productie- en ontwerpproblemen geweest. De ondoordringbare membranen hebben de neiging om te delamineren rond de kraan en waar de twee helften samenkomen. Als kraanonderdelen tijdens de montage in het membraan terechtkomen, moeten alle membranen worden vernietigd om de onderdelen te vinden, omdat de membranen ondoorzichtig zijn. Het is ook moeilijk gebleken om kranen te produceren die geen lucht in het membraan lekken, omdat kraanonderdelen meestal niet netjes op elkaar aansluiten, hoewel er aanzienlijke verbeteringen zijn geboekt. De meeste rode wijnen moeten ademen voordat ze worden geconsumeerd, wat niet mogelijk is met vaten. Daarom wordt de wijn vóór het bottelen door de vaten gecirculeerd (meestal door middel van een centrifuge), wat de houdbaarheid aanzienlijk verkort. De meeste vaten hebben een houdbaarheidsdatum. Daardoor is de wijn niet bedoeld om te worden bewaard en moet deze binnen de aangegeven periode worden geconsumeerd.
Aseptische verpakking
BiB wordt ook veelvuldig gebruikt bij de verpakking van bewerkte fruit- en zuivelproducten in aseptische processen. Met behulp van aseptische verpakkingsapparatuur kunnen producten aseptisch worden verpakt. Gepasteuriseerde of UHT-behandelde producten die in deze verpakking worden verpakt, zijn houdbaar op kamertemperatuur en hoeven niet gekoeld te worden. Sommige producten kunnen, afhankelijk van het type zak, tot wel 2 jaar houdbaar zijn.
De sleutel tot dit unieke systeem is dat het te vullen product in geen enkel stadium van het proces aan de buitenomgeving wordt blootgesteld. Hierdoor is er geen mogelijkheid dat er tijdens het vullen bacteriën aan het product worden toegevoegd. Om besmetting vanuit de verpakking te voorkomen, wordt de zak na de productie bestraald.
Deze verpakkingen hebben doorgaans een inhoud van 10 tot 1200 liter en bieden het voordeel van goedkope, wegwerpbare en transportefficiënte verpakkingen.
